An evaluation on the Chagatai translation of Muhammad Sâdiq Shihâbī Sa’dî Qâdirî’s Menâkıb-ı Ghavsiyya Crossmark Logo

Authors

DOI:

https://doi.org/10.59402/EE006202407

Keywords:

Sufism, Turkestan, Qâdirîyya, Menâqib-i Ghavsiyya, Muhammad Sâdiq Shihâbî Sa’dî Qâdirî.

Abstract

This study is about the manâqib of Abdulqâdir Gaylânî, which was written in Persian in Turkestan in the XVIIIth century and translated into Chagatai by a person named Molla Yusuf in the XIXth century. The source of the study is the Menâqib-i Ghavsiyya of Muhammad Sâdiq Shihâbî Sa’dî Qâdirî, which was transcribed and translated by Mullah Yusuf b. Mullah Rahman/Rahim, and the scope of the study is limited to this work. Prof. Dr. Abdullah Gündoğdu took the copy in his personal collection as a basis for the study. Menâqib-i Ghavsiyya is a translation of the work written in Persian by Muhammad Sâdık Shihâbî Sa’dî Qâdirî. As Abdülqâdir Gaylânî, his science, preaching, lineage and activities spread to a very wide geography, especially his menâqib was also written or translated in Turkistan. Considering the high number and widespread use of the Menâqibnamas of Abdulqâdir Gaylânî, it is understood that Qâdirîyya was influential in Turkestan. Qâdirîyya, which is divided into approximately fifty branches, still exists in India, Turkestan, Anatolia and the Balkans, Africa, the Middle East, the whole of Asia, Europe, America, Australia: it is still active and widespread everywhere. The silsilas of the Qâdirî branches spreading in Turkistan are based on Abdurrazzâk Gaylânî. Considering that Abdurrazzâq Gaylânî lived in the XIIth and XIIIth centuries (v. 1207), it is understood that Qâdirîyya reached Turkestan at an early date and continued its existence for many years. Menâqib-i Ghavsiyya, translated by Molla Yusuf, indicates that the Qâdirî Order continued its activities and existence in Turkestan in the eighteenth and nineteenth centuries and has reached to the present day. 

Downloads

Download data is not yet available.

References

Ateş, S. (2002). “Kutub”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Cild 26, ss. 498-499.

Azamat, N. (2001). “Kâdirîyye”, Türk Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Cilt 24, ss. 131-136.

Çakır, A. (2015). “Kâdirîlik”, Türkiye’de Tarikatlar Tarih ve Kültür, İSAM Yayınları, ss. 159-220.

Çırak, M. R. (2022). Çağatayca Menâkıb-ı Gavsiyye Eserinin Transkripsionu ve Değerlendirilmesi. (Tez No: 778444) [Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.

Ebû Muhammed Afîfüddîn Abdullâh b. Es‘ad b. Alî b. Süleymân el-Yâfiî el-Yemenî. Ḫulâṣatü’l-mefâḫir fî menâkıbi’ş-Şeyḫ ʿAbdilḳâdir.

Gürer, D. (2016). Abdülkâdir Geylânî, İnsan Yayınları.

Kara, M. (2001). “Tasavvuf Kültürünün Türkistan Macerasına Genel Bakış”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı 1, 1-15.

Kumru, C. (2016). Muhammed Sâdık Kaşgârî’nin Tezkire-i Hâcegân adlı eserinin transkripsiyonu ve değerlendirilmesi. (Tez No: 446308) [Yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.

Kumru, Ç. (2017). “Tezkire-i Hacegan’a Göre Doğu Türkistan’da Hocalar Dönemi”, Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 14, 1247-1267.

Muhammed Sâdık Şihâbî Sa’dî Kâdirî. Menâkıb-ı Gavsiyye.

Muhammed Sâdık Şihâbî Sa’dî Kâdirî. Menâkıb-ı Gavsiyye. Millet Kütüphanesi Ali Emiri Farsça, No: 24.

Muhammed Sâdık Şihâbî Sa’dî Kâdirî. Menâkıb-ı Gavsiyye. National Library of India, Kolkata, No: 11746.

Muhammed Sâdık Şihâbî Sa’dî Kâdirî. Menâkıb-ı Gavsiyye. Staatsbibliothek zu Berlin Ms. or. oct. 1577.

Muhammed Sâdık Şihâbî Sa’dî Kâdirî. Menâkıb-ı Gavsiyye. Süleymaniye Kütüphanesi Hacı Mahmud Efendi No: 4648.

Muhammed Sâdık Şihâbî Sa’dî Kâdirî. Menâkıb-ı Gavsiyye. The Prince Ghazi Trust For Qur’ânic Thought, No: 4930.

Muhammed Sıddîk Hotenî Rüşdî. Menâkıb-ı Gavsiyye, İstanbul Üniversitesi Türkiyat Enstitüsü Kütüphanesi, No: 37.

Nûreddin Ali b. Yûsuf eş-Şattanûfî. Behcetü’l-esrâr ve ma’denü’l-envâr.

Purnâmdâryân, T., & Ceylan, E. (2023). “Şeyh San’ân’ın Başka Bir Yorumu: İtibarın Zorlu Geçidini Aşma”. Doğu Araştırmaları, Sayı 28, 208-233.

Şahin, H. (2004). “Menâkıbnâme”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Cilt 29, ss. 112-114.

Tâceddin bin Rahmetullah Hârezmî. Menâkıb-ı Gavsiyye Müntehâb. Özbekistan Fenler Akademisi Biruni Şarkiyat Enstitüsü Kütüphanesi, No: 8621.

Togan, Z. V. (1981). Tarihte Usul, Enderun Yayınları.

Tosun, N. (2023). Türkistan Dervişlerinden Yadigâr, Erkam Yayınları.

Türkzade Hafız Mehmet Ziyaeddin. (1312/1894). Tenşitü’l-hatir nebzetü min menâkıbi Gavsi Abdülkadir kuddise sırrehü’t-tahir.

Uludağ, S. (1998). “Abdülkâdir-i Geylânî”, Türk Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Cilt.1, ss. 234-239.

Velî Mülûkşâh Sıddîkî Kâdîrî. Risâletü’l-Gavsiyye Tercüme-i Türkî ve Şerh Menâkıb-ı Gavsiyye.

Zarcone, T. (2000). “La Qâdiriyya en Asie Centrale et au Turkestan Oriental”, Journal of the History of Sufism, (the Qâdiriyya Order). ed. Thierry Zarcone & Ekrem Işın & Arthur Buehler, 1-2, Simurg Yayınları, pp. 295-307.

Downloads

Published

2024-11-30

Issue

Section

Research Articles

How to Cite

Çırak, M.R., & Gündoğdu, A. (2024). An evaluation on the Chagatai translation of Muhammad Sâdiq Shihâbī Sa’dî Qâdirî’s Menâkıb-ı Ghavsiyya. Edeb Erkan, 6, 129-141. https://doi.org/10.59402/EE006202407